Aktualności

Organizator festynu, FS Holding SA, właściciel ośrodka, zadbał, żeby była to zabawa dla każdego. Dzieci miały zabawy i konkursy z nagrodami. Dorośli – koncert przebojów grupy ABBA w wykonaniu świetnego zespołu Czaban Band, a także pokazy najlepszych polskich karateków oraz fantastyczny pokaz tańca z płonącymi pochodniami. A młodzież – na zakończenie trwającej do późnych godzin zabawy – dyskotekę przy kawałkach granych przez Czaban Band.

Wszyscy – spróbować przymierzyć się do modeli Toyoty – auris i hybrydowej prius – prezentowanych przez salon AutoPark Toyota.

W trakcie festynu podsumowano także wyniki akcji sprzątania jeziora i jego otoczenia, zainicjowanej przez FS Holding. Marek Kozioł, prezes Klubu Nurkowania Rafowego w Lublinie, który razem z innymi płetwonurkami czyścił dno jeziora Firlej, wprawił widzów w zdumienie opowieściami o przedmiotach wyłowionych z wody. Podziękowania i nagrody za włączenie się do akcji odebrali także od przedstawicieli FS Holding SA dyrektorzy szkół z Firleja, Przypisówki, Nowego Antonina i Woli Skromowskiej.

Najpierw jednak w Ośrodku FS Firlej dominował kolor biały. Dzięki karatekom, którzy od najmłodszych, kilkuletnich, po mistrza świata Daniela Iwanka zawładnęli niemal całym terenem. I ci najmniejsi, i ci z czarnymi pasami zachwycili widzów swoimi pokazami. Także na oczach uczestników festynu sędziowie Polskiego Związku Karate Tradycyjnego przeprowadzali egzaminy na kolejne stopnie sportowego wtajemniczenia.

Wieczorem, na plaży, aplauz widzów wywołał pokaz grupy Sigillum Ignis z Parczewa. Taniec z ogniem, jaki zaprezentowali młodzi członkowie zespołu, wyglądał niesamowicie na tle tafli ciemnego jeziora. Ale przede wszystkim zachwyt oglądających wzbudził kunszt, z jakim tańczący obchodzili się z pochodniami, kijami czy płonącymi linami.

A potem, jak dawniej w noc świętojańską bywało, na wody jeziora popłynęły wianki. Zgodnie z tradycją poszukiwano także kwiatu paproci.

Ci, którzy przyjechali do Ośrodka FS Firlej byli zachwyceni. Ci, którzy się tam nie wybrali – niech żałują...

Tekst i zdjęcia Paweł Chromcewicz